แหย่เสือหลับ

posted on 21 Sep 2012 02:31 by motopsy directory Diary
อีกหนึ่งเหตุผลที่ไม่ชอบกรุงเทพฯ เพราะ... ฉันนอนตอนเที่ยงคืนสี่สิบ
และแม่ก็มาปลุกฉันใน25นาทีต่อมา ฉันตื่นมาด้วยความงัวเงีย แม่เล่าอะไรให้ฟังซักอย่าง
ฉันจับความได้แต่ยังอยู่ในภวังค์ ฉันเดินไปที่หน้าต่างชะโงกหน้า
อ่อ...รถตำรวจ (ในใจคิด เออ ก็ไม่มีไรแล้วนี่)
หากุญแจรถตามที่แม่บอก
 
ช่วงที่หากุญแจรถความง่วงงัวเงียเริ่มคลายลง... ตอนนั้นเองที่ใจมันสั่นแบบควบคุมไม่ได้
พยายามนั่งเฉยๆ5วิ แต่ก็ไม่หายจึงเดินลงไปทั้งอย่างนั้น
ฉันเดินตามพี่สาวที่เพิ่งเปิดประตูห้องออกมา
และลงไปที่ชั้นล่างสุดเห็นประตูบ้านตัวเองที่เคยมั่นใจว่าแน่นหนาที่สุดในซอยถูกงัด!!!
อะไรนะโจรเข้าบ้านเหรอ!!!
 
ฉันเดินไปช่วยพี่และคุณตำรวจยกเข้าที่ ฉันเดินไปที่รถยนต์ โอเค รถฉันปิดล็อคสนิท
เดินไปลงกลอนประตูอีกฝั่ง เดินไปเช็คจักรยานทั้งสองคัน
 
แล้วมายืนฟังพี่สาวให้การกับตำรวจ...โชคดีที่ในเบื้องต้นไม่พบว่าคนร้ายได้อะไรไป
นอกจากขโมยเวลานอนของฉันไป ฉันรีบเดินไปหยิบโซ่และกุญแจที่ซุกซ่อนอยู่ในบ้าน
มันไม่เคยถูกใช้แต่ฉันจำตำแหน่งของมันได้อย่างแม่นยำ...ฉันจัดการล็อคๆๆ
 
และขึ้นมาสรุปเหตุการณ์กับครอบครัว แม่นี่แหละเป็นฮีโร่ เพราะตื่นมาเข้าห้องน้ำ
และได้ยินเสียงประตูบ้านเปิด ตอนแรกนึกว่าพี่สาวเพิ่งกลับบ้าน
พอสังเกตสักพักรู้ว่าไม่ใช่!! จึงตะโกนโวยวายว่าทำไมเปิดประตูอย่างงี้
โจรตกใจจึงเพ่นหนีไป และพี่สาวจึงโทรแจ้งตำรวจมาลงบันทึกไว้
 
เราแยกย้ายกันไปนอน ตอนนี้ถึงเวลาที่ฉันจะกลับเข้านอนอีกครั้ง
และภาวนาขอให้บ้านเราปลอดภัย ทุกคนได้หลับสบายๆ
เวลาตีสองสี่สิบ ของวันเดียวกันที่ฉันต้องเริ่มล้มตัวลงนอนอีกครั้ง
และคิดว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ยังไงมันก็ต้องเกิดขึ้นมาในเวลาที่เหมาะสมด้วยปัจจัยหลายอย่าง
และฉันจะจัดการอย่างไร ต้องติดตามต่อไป

edit @ 22 Sep 2012 12:20:10 by MoTo Psy

edit @ 22 Sep 2012 12:24:48 by MoTo Psy

Comment

Comment:

Tweet