คุยคนเดียว...บ้าเปล่า?

posted on 18 Oct 2012 22:25 by motopsy directory Diary
วันนี้ฉันขับรถออกมา...เห็นคุณยายที่เห็นเป็นประจำ ชอบยืนเหมือนยืนรอใครและคุยอะไรกับใคร
(แต่จริงๆไม่มีใครอยู่ตรงนั้น) วันนี้คุณยายยืนตรงข้างตึกที่มีกระจกสะท้อนและคุยออกรสอย่างเมามัน
แล้วสายตาฉันก็เหลือบไปเห็นเจ๊ผู้หญิงอีกคนเดินเข้าซอยมา...สายตาเจ๊แกมองไปทางคุณยาย
แล้วบ่นพึมพำกับตัวเอง (ฉันอ่านปากเจ๊ออกได้อย่างแม่นยำ) "คุยคนเดียว..บ้ารึเปล่า"
ฉันอยากเปิดกระจกไปถามว่า "แล้วเจ๊บ่นกะใครอ่ะ"...แต่ฉันก็ทำได้เพียงระเบิดเสียงหัวเราะออกมาคนเดียว
 
สรุปว่า  เหตุการณ์นี้เราทั้ง 3 คน  ซึ่งไม่รู้จักกัน  โคจรมาเจอกันในบริเวณใกล้เคียง  ต่างบ้าในแบบที่เราอยากเป็น
ในเวลานั้น...คนนึงบ้าเล่าเรื่องราวยืดยาว  คงนึงบ้าบ่นพึมพำ คนนึงขำอย่างบ้าคลั่ง
 
...เราทั้ง3 ยาย/เจ๊/ฉัน ต่างมีอะไรในใจ...ถึงแม้จะระดับความเครียดจะต่างกัน แต่เราต้องการที่ปลดปล่อยออกมา
เพื่อสลายความเครียดให้ลดน้อยลงไป  นี่คือกลไกทำงานของจิตใจมนุษย์  มันคล้ายๆกับว่า...
 
เมื่อมีเมฆดำมาปกคลุมคราใด  เราก็ใช้กลไกนี้ไล่ฝ้า ไล่ฝนในบริเวณที่เราอยู่ออกไปได้บ้าง
มันเป็นการปกป้องตัวเองในระดับหนึ่ง ส่วนท้องฟ้าจะสดใสเมื่อไหร่คงต้องปล่อยให้เป็น
เรื่องของการจัดการ บวกกับเวลา
 
ขอบคุณที่เรามีกลไกนี้
ทำให้ยังคงอยู่ได้
ในภาวะสังคมเมืองอันเครียด กดดัน และซับซ้อน
 

Comment

Comment:

Tweet

like (y)Hot! Hot! Hot!

#1 By sarum on 2012-10-18 23:53